Hasna, 3j. ervaring
'Lessen uit jeugdsector verspreiden.'

 

Motivatie?

Mijn job is om de ‘echte’ jeugdwerkers en iedereen die met onze doelgroep werkt te ondersteunen in wat ze doen met advies, infodagen en via enkele communicatietaken. Wat mij hiervoor motiveert is de directe impact die ik zie bij mijn werk.”

Uitdaging? 

Om in het voordeel van jongeren te kunnen werken is het belangrijk dat de werknemers in deze sector zich bewust zijn van hoe uitsluiting en schadelijke stereotypen een invloed hebben op het zelfbeeld van jongeren en op hoe de noden van jongeren wel of niet opgemerkt en behandeld worden. De grote uitdaging is om hiervoor de juiste aandacht te krijgen in de jeugdsector. Ik merk al langere tijd, nog voor ik bij het CMGJ begon, dat hier nog veel verandering nodig is. Via het thema identiteitsvorming hoop ik mijn bijdrage te leveren voor die verandering.

 

 

 

 

Een andere uitdaging zie ik bij de bekendmaking van goede praktijken en boodschappen van de jeugdsector naar de bredere samenleving toe. Via mijn netwerk uit de mediawereld hoop ik deze praktijken en lessen uit de jeugdsector te verspreiden.

Hoe zet je je hobby's & talenten in in het jeugdwerk?

Door mijn journalistieke ervaring en mijn kennis van digitale media kan ik ingezet worden voor verschillende communicatietaken bij het CMGJ. Maar misschien liggen mijn kwaliteiten bij mijn grote gevoeligheid voor uitsluiting waardoor ik sneller sommige problemen kan signaleren.

 

 

 

IDENTIKIT

Waar – CMGJ vzw
Ervaring – 3 j
Waarom – Voor ik dit jaar begon bij het CMGJ was ik meer actief als journalist. Ik was bijvoorbeeld bijna drie jaar een vrijwilliger bij het jongerenpersagentschap StampMedia waar ik mijn stem en die van andere jongeren probeerde te delen via media. Toen er bij het CMGJ een vacature was zag ik dat als een manier om opnieuw voor de belangen van jongeren op te komen.
Site – www.cmgj.be

SUCCESERVARING MET HET TEAM

Het beste wat ik tot nu toe meemaakte gebeurde na de aanmoediging om een aantal meisjes in een Limburgse gemeente te bevragen over wat zij vinden van het vrijetijdsaanbod in hun omgeving. Mijn algemeen coördinator raadde me aan om hiervoor gewoon op straat jongeren aan te spreken. Het werkte en ik was blij dat de resultaten van de bevraging meteen enkele stereotypen over meisjes doorbraken. Velen van hen wilden bijvoorbeeld graag voetballen en kickboksen, en dat is iets waar in het aanbod voor meisjes vaak niet meteen aan gedacht wordt. Dat we het nodige vertrouwen van jongeren kregen om deze nood te kunnen signaleren naar het beleid zag ik als een succes.